6 t/m 10 maart – dag 11 t/m dag 15

Weer een erg drukke week achter de rug, zo druk dat ik niet eens tijd had om mijn weblog bij te houden. Daarom even alle activiteiten in een weekoverzicht. Misschien dat ik het elke week wel zo bij ga houden. Om nou elke dag, 5/6 maanden lang een stuk tekst te gaan typen op mijn vrije avonden (en die zijn schaars, zeker deze week), is misschien wat overdreven.

Maandag was eigenlijk niet zo’n bijzondere dag. Ik heb weer de hele dag gewerkt aan het jubileumboek, dinsdag moest er een proefdruk gemaakt worden. Ik heb daarvoor 4 verschillende PDF’s aangeleverd. Henk en ik zaten namelijk te dubben of de illustraties wel als ruwe .AI geïmporteerd kon worden. Ook zaten we in twijfel over de kleurenfoto’s, ruwe .PSD of Photoshop .EPS? Dat is het mooie van zo’n proefdruk, het neemt al je twijfels weg over de kwaliteit van de druk.

Dinsdag was een errrrg lange werkdag, namelijk van 09.00 tot 22.30. Je zal je vast afvragen; waarom Frank – waaarom!?!? Dat zal ik je vertellen! Deadline is a.s. vrijdag! Er moest nog veel gebeuren, gaan we het wel halen?
Een meevaller was dat de proefdruk er zeer okay uit zag met de huidige bestanden. Dat is maar goed ook, anders moesten alle afbeeldingen/illustraties weer anders geëxporteerd worden.
Daarnaast zijn we rond 18.30 naar de Chinees geweest om even een hap te eten. Ik ben (serieus waar) nog nooit zo snel een Chinees restaurant in en uit geweest en heb ook nog nooit zoveel Chinees eten binnen korte tijd naar binnen gewerkt. Volgens mij hadden we haast. ☺

Woensdag komt er een oudgediende langs van de Friese Aero Club.
Namelijk Ben Schenk, de man die de tekst heeft geschreven voor het jubileumboek. Hij komt even kijken of alles goed gaat en of de illustraties van alle vliegtuigen kloppen kwa kleur, registraties, details etc. Hij had aardig wat corrigeringen. Nadat hij gevlogen was, ben ik daar gelijk mee aan de slag gegaan, daar had ik wel een hele werkdag voor nodig.

Donderdag komt er nog een oudgediende; Marijke Waalkens. Wij hebben haar uitgenodigd zodat ze de totale tekst kan controleren op spellingsfouten en of het verhaal een beetje naar waarheid is. Zij is erg goed met de pen.
Goed, morgen deadline dus. Gaan we dat halen? Absoluut niet!

Henk stuurt een e-mail naar de jubileumcommissie en het bestuur van de Friese Aero Club:
—
Na rijp beraad met mijzelve vannacht om 3 uur, heb ik het volgende besloten:
Als ik een jubileumboek wil leveren dat voldoet aan mijn gebruikelijke professionele norm, lukt dat onmogelijk voor 25 maart. Voor mindere kwaliteit om de deadline dan maar te halen, ga ik echt niet. Zoveel inspanning plegen en dan met een boek komen dat verre van compleet is, is mijn eer te na. Per slot staat mijn naam er wel onder en ik moet er na afloop trots op kunnen zijn. De absolute deadline voor de drukker is komende maandag en die halen we doodeenvoudig niet. Overdag werkt Frank full time aan het boek, hij loopt stage bij mij. Qua ontwerp en layout opzet is alles al lang klaar.
Aan de illustraties van alle kisten die de FAC gehad heeft, wordt de laatste hand gelegd.

Veel – laat – aangeleverde teksten rammelden aan alle kanten, zowel qua spelling als stijl, maar die hebben we tussen de bedrijven door recht gebreid. Ben Schenk is de enige geweest die op tijd met zijn verhaal kwam. Veel toegezegde verhalen en anecdotes hebben we – na herhaald vragen – nu nog steeds niet.
Na correctie door Marijke Waalkens, die zowel de gave van het woord als veel historische kennis heeft, blijken er allerlei hiaten in de jaaroverzichten te zitten.

Maar vreest niet, met lege handen staan we niet op 25 maart.
We tonen een dummy van het boek met definitieve omslag.
We hadden het plan al om met een poster te komen waarop alle kisten staan die bij de FAC gevlogen hebben en vliegen. Per slot van rekening hebben we ons suf geïllustreerd om al die kisten nauwkeurig in zijaanzicht en als silhouet in het boek te krijgen, dus is het zonde om daar niet wat meer mee te doen. De deadline voor de poster ligt tien dagen verder.
Die halen we nu naar voren en die wordt op formaat 50 x 70 in full colour op de receptie gepresenteerd, waarvan 1 exemplaar ingelijst.

Wij gaan door met de strijd.

Henk Jukkema.
—

Kortom, vrijdag ga ik beginnen met de poster, er moeten nog een paar illustraties gemaakt worden en de poster zelf moet er gelikt uit zien. Als ik klaar ben met de poster, kan ik weer verder met het jubileumboek!

Vrijdag heb ik ook eindelijk mijn stageplan af gekregen. Deze heb ik voorgelegd aan Henk en gaat er mee akkoord. Even digitale handtekeningen er onder en mailen naar Peter Wassenaar.

Tot volgende week vrijdag!

3 maart 2006 – dag 10

Hatsjikidee! Een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Waarom ben ik gisteravond nou over gehaald door mijn huisgenotes om op stap te gaan? Ik had ook weinig keus, ze hadden alle sloten op de deuren gedaan en ik kwam alleen binnen als ik mee op stap ging. Chantage!! Het was wel zeer gezellig en heb bewust (!!) weinig gedronken. Ik voelde me deze ochtend 90% fit.

Ik ga weer aan de slag met het jubileumboek. Het vordert gestaag, het boek begint steeds meer vorm te krijgen. Ik heb al gemerkt, de meeste tijd gaat verloren aan de kleinere dingetjes. Bij elke activiteit krijg ik steeds meer ideeën wat ook uitgewerkt moet worden. Vaak beschik ik dan niet over het materiaal wat ik daarvoor nodig heb (zoals foto’s bijvoorbeeld). Ik ben nu aangekomen bij de 90′er jaren, wat alleen nog maar kale tekst is. Hier moeten dus nog foto’s tussen komen. Dat blijkt nog een hele klus, aangezien er weinig foto’s zijn die een bepaalde activiteit uitbeelden. Ik besluit om er maar wat aansprakelijke en algemene sfeerfoto’s tussen te plaatsen. De tekst is hier ook vrij ‘oudbollig’. Het lijkt wel alsof elk jaar dezelfde dingen zijn gebeurd. Elk jaar is er bijvoorbeeld een nieuwsjaarsreceptie, familiedag etc. geweest. Ook worden er geen namen meer genoemd in het verhaal. Erg jammerlijk, dat moet ik dus weer zelf gaan uitzoeken allemaal.
Henk heeft bij elk decennium verhalen toegevoegd om het boek wat sappiger en minder strak te maken. Hij doet dat echt op een gigantisch leuke en herkenbare manier. Zijn schrijfstijl bevalt mij zeer. Wat levenservaring wel niet kan betekenen…

In de namiddag komt Henk zijn vrouw (Kim) op bezoek. Ze is jarig! Na 3 zoenen neemt ze ons mee naar ‘Nooitgedagt’, een eetcafé in Harlingen. We verorberen een heerlijk kreeftensoepje en uitsmijter. Ik heb Henk beloofd dit hier niet neer te zetten, maar ik doe het toch; we hebben daar een wijntje gedronken! Alcohol tijdens werktijd, dat kan toch niet Henk!? Tsjah, alles in de trend: “Om de geest wakker te houden en de creativiteit te verbreden.” Het is te hopen dat dit geen dagelijks gebruik gaat worden… Voor een keertje mag dat toch!?

Deze avond bij iemand langs geweest om een GPS muis op te halen voor mijn iPaq. Hij verteld mij een leuk verhaal, over een zweefvliegervaring in Spanje. “Waarom heb je dat nog niet op papier gezet? Meteen doen!” Dat is het dus juist, we missen nog teveel sappige verhalen, verhalen die herkenbaar zijn en waar mensen om kunnen lachen. Dat is ook altijd al onze insteek geweest. Blijkbaar vinden mensen het lastig om onder dwang een pen te pakken.

Weekend! Een paar dagen lekker vrij! maar dan niet….zaterdag werken van 12.00 tot 18.00 in de MediaMarkt en zondag weer richting Harlingen….ik maak overuren!

2 maart 2006 – dag 9

Een vriend van me belt mij wakker om 08.00………………

08.00!??!!!??! Sh*t, verslapen!! Ik spring uit mijn bed, trek mijn kleren aan, gooi wat gel in mijn haar en fiets richting CS Leeuwarden.
Eénmaal aangekomen in Harlingen krijg ik gelijk een opmerking van Henk naar mijn hoofd gesmeten; “Frank, als je niet oppast verklein ik je iMac van 20 inch naar 17 inch..” Over motivatie gesproken…

Omdat de deadline voor het jubileumboek dus al vrij snel is, heb ik 2 proefdrukken gestuurd naar Flevodruk. Eén spread met een grote foto en één spread met tekst, illustraties en foto’s. Volgende week maandag ga ik deze keuren of de kwaliteit goed genoeg is. Het valt me flink tegen in hoeverre je moet oppassen met gebruik van bestandsformaten, kleurgebruik, helderheid etcetera. Alles moet op elkaar aansluiten. Henk is wat dat betreft erg nauwkeurig, ik ben daar vrij laks in. Dat zal en moet ik afleren!

Ik krijg steeds meer reacties op mijn blogs van schoolgenoten. Erg leuk om te lezen dat andere mensen in mijn loze verhalen geïnteresseerd zijn. Topperrrs!

By-the-way, meet Henk Jukkema achter zijn G5 met 30 inch (!!) monitor.

.

,

.

,

.

,

.

,

.

Deze avond weer gewerkt in de MediaMarkt, zowel met de heenweg als de terugweg verkeerde ik mij in zwaar weer, zware sneeuwbuien. Toen ik thuis kwam, was ik werkelijk waar totaal wit. Mooi schutkleurtje, nietwaar?

1 maart 2006 – dag 8

De opmerking gisteren van Mous sloeg de spijker op zijn kop. Hij heeft helemaal gelijk, wat Henk ook al meerdere malen heeft gezegd. Onderlinge contacten met externen (in dit geval drukker) is ontzettend belangrijk. Je weet wat je aan elkaar hebt en als er iets misgaat, dat je moet weten hoe te handelen…

Deze hele dag ben ik weer bezig geweest met het jubileumboek (wordt het al ééntonig? ). 25 maart is de receptie van de Friese Aero Club, waar het boek wordt uitgereikt aan de voorzitter. De drukker wilt graag dat we twee weken voor die datum het gehele boek klaar moeten hebben, zodat er nog een kleine speling is. Mochten er zich complicaties voordoen, dan kan dat nog verholpen worden. De omslag (voor- en achterkant) ligt al klaar en wordt apart gedrukt voor hogere kwaliteit. Dit kan eerder gedrukt worden.

Dat betekend dus dat het boek volgende week vrijdag klaar moet zijn, dat wordt nog even flink doorpezen! Geen vrije tijd meer voor Frank.

Vandaag heb ik ook een oproep gedaan naar alle leden waarvan we nog geen ‘smoel’ ontvangen hebben. En zowaar, het regent ineens smoelen in mijn Inbox! Dat komt dus helemaal goed.

Het stageplan is nog steeds niet af, dat moet eigenlijk wel zo snel mogelijk! Wat heeft momenteel prioriteit? Het boek of stageplan? Peter Wassenaar (stagedocent) zal zich vast wel afvragen wanneer ik het stageplan mail. Ach, morgen weer een dag…

28 februari 2006 – dag 7

STOP THE PRESSES!

De dag begint hectisch; er is vorige week een plot gemaakt van de ‘Anno Nu’ door Flevodruk, dit zag er prima uit! Door beide partijen is deze eerder al goed gekeurd, zodat vandaag gedrukt kon worden.

Henk haalt mij op vanuit Leeuwarden omdat hij zijn Smart Roadster naar Wergea gebracht heeft, om deze te laten chip-tunen (meer pk’s). Hij besluit om voor de zekerheid nog even langs Flevodruk te gaan, om te checken dat de afdrukken van goede kwaliteit zijn. Wat blijkt nu? Alle foto’s / illustraties waren veel te donker! Het leek wel alsof er één of andere zwarte waas over de foto’s zat. Henk geeft opdracht om alles af te blazen, dit zag er echt niet uit.
Een spoedmeeting met JR Shipping, samen met Flevodruk was het gevolg. Hoe nu verder? Sander van JR zei letterlijk; “als jullie niks gezegd hadden, dan hadden we het waarschijnlijk niet eens gezien.” Henk verteld later; klanten kunnen soms over evt. slechte kwaliteit niks doorhebben, maar als ze het wél zien, dan kan je dat een hoop geld / tijd kosten. Je kan beter voor zekerheid kiezen en eerlijk zijn.

Wat ook wel grappig was om te zien, was de relatie tussen Henk en Jos (de drukker). Ze kennen elkaar wel, maar ze spraken elkaar totaal tegen. Uiteraard vond Jos dat hij niks fout gedaan heeft, Henk zei exact hetzelfde. Henk gebruikt altijd de juiste/standaard instellingen als hij een .pdf exporteert voor drukwerk vanuit InDesign, dus dat kan het probleem niet zijn.

Er wordt besloten om de deadline een dag uit te stellen, zodat het probleem gevonden kon worden. Later komt Jos bij ons langs. Hij moest (tegen zijn zin in) zijn excuses aanbieden. Na vele twijfelingen en moeite om alles na te gaan bij onze kant, lag de fout dus tóch bij de drukker. Iemand had met de instellingen van ‘de zwarte plaat’ lopen knoeien.

Aldus, opgelucht adem halen en verder werken aan het jubileumboek…
Vandaag veel opgeschoten met het boek, lots of productivity!
Ik rijd terug naar Leeuwarden in Henk zijn Smart Roadster, wat een geweldige auto is dat zeg! Tijdens het accelereren word je flink in je stoel gedrukt!

27 februari 2006 – dag 6

Vandaag moet ik om 10.00 in het ziekenhuis zijn. Ik volg een kuur om van mijn hooikoorts af te komen. Eén keer in de 6 weken word ik geïnjecteerd met vloeistof waar mijn lichaam niet tegen kan. Het is de bedoeling dat mijn lichaam meer weerstand opbouwt tegen mijn hooikoorts. Heb de hele dag rondgelopen met een gigantisch ei op mijn linker arm. Vele vrouwen keken me na, ik zag er natuurlijk ontzettend gespierd uit (mijn linker arm dan…)

Eénmaal aangekomen in Harlingen, zag ik een grote doos staan op tafel bij Henk.

Jawis!

.

,

.

,

.

,

.

_
De iMac-20-inch-met-memory-upgrade-naar-1-GB is aangekomen! wahooo! Wát een apparaat zeg, het gevoel en die geur alleen al als je hem uit de doos trekt, wat een voldoening, wat een snelheid…ik ben verliefd!! Hier keek ik al een week naar uit ongeveer.

Had ik dat nog niet verteld? Dit is mijn stagevergoeding zeg maar, als ik goed mijn best doe en altijd op tijd ben, kan ik een iMac verdienen.

Hele dag bezig geweest om het bewuste apparaat te installeren zodat ik verder kan werken aan het jubileumboek en Henk verder kan gaan met zijn eigen lopende projecten.

26 februari 2006

Wat een schitterende dag! Dit is gewoon de eerste dag in het winterseizoen dat ik weer vliegkriebels heb.

Vandaag weer naar Harlingen…deadline van het jubileumboek komt hard dichterbij, dus er moet doorgewerkt worden!

24 februari 2006 – dag 5

De dag van de ‘smoelen’ voor het jubileumboek. Het laatste hoofdstuk in het boek wordt gewijd aan de huidige leden, kortom; de leden van de Friese Aero Club in het seizoen van 2006. Nu hebben we iemand op pad gestuurd die foto’s voor ons ging maken, hij heeft een digitale camera en vertelde mij dat hij zeer handig is met cams. Later bleek dat ook wel.

Hij heeft een verkeerde instelling gebruikt op zijn cam wat er voor gezorgd heeft dat op alle foto’s de achtergrond scherp was en de voorgrond onscherp.
Zelfs na verkleining en ‘onscherp masker’ toe te passen in Photoshop, waren de foto’s nog steeds wazig. Dik probleem dus!

Maar de oplossing was al snel gevonden; de bewuste man opgebeld en gevraagd of hij z.s.m. nieuwe foto’s wilt maken, daar ging hij mee akkoord. Nu maar hopen dat alles goed komt.

Hele dag gewijdt aan het bewerken van foto’s:
1.) Uitsnede maken
2.) Verkleinen + resolutie veranderen
3.) CMYK kleuren instellen
4.) Helderheid/contrast veranderen
5.) Waarden van kleurenbalans veranderen
6.) Opslaan als .psd

en dat 80 keer achter elkaar aan…

23 februari 2006 – dag 4

Ik begin waar ik gisteren mee geëindigd ben, namelijk mijn stageplan die al aardig vorm begint te krijgen.

.

,

.

,

Even later, rond 12.15 komt Esmiralda van JR Shipping langs, zij heeft weer een berg met corrigerende aantekeningen voor de ‘Anno Nu’. Er wordt besloten dat we dit zelf langs gaan.

13.00 krijgen we bezoek van Gerrit de Wilde, een gekend kunstenaar en boeiend figuur. Gerrit is een goede vriend van Henk. Gerrit is iemand die thuis geen televisie en geen computer heeft. Henk heeft gevraagd of hij een kunstwerk van hem langs kon brengen. Dit is een veer van een meeuw met voorop een propeller, op een draaibaar statiefje. We eten een broodje met zijn drieën en langzaam maar zeker komen er leuke verhalen/discussies op tafel.

17.00 zit ik weer in de trein, Henk moet naar de kapper en ik moet die avond weer werken in de MediaMarkt.

22 februari 2006 – dag 3

Henk geeft al aan; dit wordt een lange dag. Aankomende maandag is de deadline voor de ‘Anno Nu’, een jaarlijks magazine van JR Shipping. Ik ga bezig met mijn eigen dingen voor het jubileumboek en ik wil een begin maken met mijn stageplan. Tekstueel ligt deze al klaar, alleen ik wil er een andere vormgeving aan geven. Een design die ik voor al mijn stagedocumenten zal gaan gebruiken.

Rond 17.00 komt de hele delegatie van JR Shipping langs om alle foto’s en teksten te controleren. Dit gesprek heb ik wel bijgewoond, alleen ik heb me expres wat afzijdig gehouden omdat ik in de eindfase van dit project binnen ben gerold. Ik denk dat als ik heel duidelijk mijn mening op tafel zou gooien, dan zou dat té opdringerig overkomen bij de mensen van JR Shipping. Ik heb in ieder geval wel een goed beeld gekregen van hoe zo’n overleg in zijn werk gaat.

Dit werd een werkdag van 09.00 tot 18.45.